U organizaciji Srpsko-ruskog bratstva, Pokreta za Srbiju i Centra za medijske strategije iz Rostova na Donu u Beogradu je održan okrugli sto pod nazivom „Mediji kao oružje rata – napad na Kijevsko-pečersku lavru“, na kojem su učesnici govorili o ulozi medija u savremenim sukobima, informacionim operacijama, hibridnom ratovanju i položaju pravoslavne crkve tokom rata u Ukrajini.
Skup je otvorio moderator Goran Šimpraga, koji je ocenio da je „prva žrtva svakog rata istina“ i podsetio na, kako je rekao, primere medijskih manipulacija tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije, navodeći slučajeve Markala, Račka, Srebrenice i drugih događaja koji su, prema njegovim rečima, imali snažan propagandni efekat. On je napravio paralelu sa događajima u Ukrajini, posebno pominjući Majdan, tragediju u Odesi 2014. godine i događaje u Donbasu, ocenjujući da se slični obrasci informacionog delovanja primenjuju i danas.
Prvi govornik, penzionisani ambasador Vladimir Kršljanin, izjavio je da su Srbija i srpski narod među najvećim žrtvama medijskog rata u savremenoj istoriji. On je ocenio da su ratovi devedesetih godina predstavljali početak šireg geopolitičkog sukoba, u kojem su, prema njegovim tvrdnjama, mediji korišćeni kao sredstvo za demonizaciju Srba, dok je sličan obrazac, kako smatra, kasnije primenjen i prema Rusiji. Kršljanin je naveo da između događaja u bivšoj Jugoslaviji i današnjeg sukoba u Ukrajini vidi brojne paralele, pre svega u načinu vođenja propagande i korišćenju informacionih tehnologija za oblikovanje javnog mnjenja.
Direktor Centra za medijske strategije iz Rostova na Donu Mark Bikov govorio je o oštećenju Uspenskog sabora u Kijevsko-pečerskoj lavri. On je izneo stav da se radilo o unapred pripremljenoj informacionoj provokaciji, tvrdeći da su pojedini mediji objavili unapred pripremljen narativ kojim je odgovornost pripisana Rusiji.
Kao argument naveo je okolnosti izveštavanja svetskih medija, kao i tvrdnje pojedinih blogera i ruskih izvora da je objekat pogođen raketom sistema „Patriot“. Istovremeno je ocenio da međunarodni mediji nedovoljno proveravaju informacije sa ratišta i pozvao novinare da samostalno istražuju događaje pre objavljivanja zaključaka.
Putem video-obraćanja učesnicima se obratio i dr Andrej Manojlo, vodeći naučni saradnik Instituta za naučne informacije Ruske akademije nauka. On je rekao da savremeni informaciono-hibridni ratovi imaju za cilj ne samo političko, već i duhovno slabljenje protivnika, ocenjujući da se pravoslavna crkva nalazi među glavnim metama takvih operacija.
Manojlo je naveo da je incident u Kijevsko-pečerskoj lavri iskorišćen kao deo šire propagandne kampanje, uz tvrdnju da se slični obrasci mogu uočiti i tokom NATO intervencije protiv tadašnje Savezne Republike Jugoslavije.
Ekspert za informacione i hibridne pretnje Artjom Jakuševski ocenio je da su mediji i društvene mreže postali jedno od glavnih oružja savremenih sukoba. Govoreći o slučaju Kijevsko-pečerske lavre, rekao je da tehničke analize, prema njegovim tvrdnjama, ne potvrđuju verziju o ruskom raketnom napadu, već da ukazuju na drugačiji scenario.
Pravda
Pretplata
Naslovna
Srbija
Svet
Kolumne
SP
Sport
Magazin
Ratni izveštaji
Video
Arhiva
Reklama
Насловна
Srbija
„Mediji kao oružje rata – napad na Kijevsko-pečersku lavru“ (VIDEO)
„Mediji kao oružje rata – napad na Kijevsko-pečersku lavru“ (VIDEO)
Prva žrtva svakog rata je istina
Правда
·
29. jun 2026.
12:02
„Mediji kao oružje rata – napad na Kijevsko-pečersku lavru“ (VIDEO)
Фотографија: илустрација / Pravda.rs
U organizaciji Srpsko-ruskog bratstva, Pokreta za Srbiju i Centra za medijske strategije iz Rostova na Donu u Beogradu je održan okrugli sto pod nazivom „Mediji kao oružje rata – napad na Kijevsko-pečersku lavru“, na kojem su učesnici govorili o ulozi medija u savremenim sukobima, informacionim operacijama, hibridnom ratovanju i položaju pravoslavne crkve tokom rata u Ukrajini.
Reklama
Skup je otvorio moderator Goran Šimpraga, koji je ocenio da je „prva žrtva svakog rata istina“ i podsetio na, kako je rekao, primere medijskih manipulacija tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije, navodeći slučajeve Markala, Račka, Srebrenice i drugih događaja koji su, prema njegovim rečima, imali snažan propagandni efekat. On je napravio paralelu sa događajima u Ukrajini, posebno pominjući Majdan, tragediju u Odesi 2014. godine i događaje u Donbasu, ocenjujući da se slični obrasci informacionog delovanja primenjuju i danas.
Prvi govornik, penzionisani ambasador Vladimir Kršljanin, izjavio je da su Srbija i srpski narod među najvećim žrtvama medijskog rata u savremenoj istoriji. On je ocenio da su ratovi devedesetih godina predstavljali početak šireg geopolitičkog sukoba, u kojem su, prema njegovim tvrdnjama, mediji korišćeni kao sredstvo za demonizaciju Srba, dok je sličan obrazac, kako smatra, kasnije primenjen i prema Rusiji. Kršljanin je naveo da između događaja u bivšoj Jugoslaviji i današnjeg sukoba u Ukrajini vidi brojne paralele, pre svega u načinu vođenja propagande i korišćenju informacionih tehnologija za oblikovanje javnog mnjenja.
Direktor Centra za medijske strategije iz Rostova na Donu Mark Bikov govorio je o oštećenju Uspenskog sabora u Kijevsko-pečerskoj lavri. On je izneo stav da se radilo o unapred pripremljenoj informacionoj provokaciji, tvrdeći da su pojedini mediji objavili unapred pripremljen narativ kojim je odgovornost pripisana Rusiji.
Kao argument naveo je okolnosti izveštavanja svetskih medija, kao i tvrdnje pojedinih blogera i ruskih izvora da je objekat pogođen raketom sistema „Patriot“. Istovremeno je ocenio da međunarodni mediji nedovoljno proveravaju informacije sa ratišta i pozvao novinare da samostalno istražuju događaje pre objavljivanja zaključaka.
Reklama
Putem video-obraćanja učesnicima se obratio i dr Andrej Manojlo, vodeći naučni saradnik Instituta za naučne informacije Ruske akademije nauka. On je rekao da savremeni informaciono-hibridni ratovi imaju za cilj ne samo političko, već i duhovno slabljenje protivnika, ocenjujući da se pravoslavna crkva nalazi među glavnim metama takvih operacija.
Manojlo je naveo da je incident u Kijevsko-pečerskoj lavri iskorišćen kao deo šire propagandne kampanje, uz tvrdnju da se slični obrasci mogu uočiti i tokom NATO intervencije protiv tadašnje Savezne Republike Jugoslavije.
Ekspert za informacione i hibridne pretnje Artjom Jakuševski ocenio je da su mediji i društvene mreže postali jedno od glavnih oružja savremenih sukoba. Govoreći o slučaju Kijevsko-pečerske lavre, rekao je da tehničke analize, prema njegovim tvrdnjama, ne potvrđuju verziju o ruskom raketnom napadu, već da ukazuju na drugačiji scenario.
On je upozorio da se, prema njegovom mišljenju, vojne incidente sve češće prate unapred pripremljene medijske kampanje čiji je cilj oblikovanje međunarodne percepcije pre nego što budu objavljeni rezultati eventualnih istraga.
Novinar Bojan Bilbija govorio je o dugogodišnjem praćenju događaja u Rusiji i Ukrajini, podsećajući da je još pre više od decenije pisao o delovanju ultranacionalističkih organizacija u Ukrajini. On smatra da je sukob dugo pripreman i da je informacioni rat postao jednako važan kao i borbe na terenu. Govoreći o oštećenju Kijevsko-pečerske lavre, Bilbija je izrazio sumnju da bi ruske snage namerno gađale objekat koji ima veliki verski i istorijski značaj za Rusku pravoslavnu crkvu, ocenjujući da se incident koristi u propagandne svrhe.
Politički analitičar Nebojša Malić fokusirao se na način funkcionisanja savremene propagande. On je ocenio da se u informacionom ratu često ne vodi borba činjenicama, već emocijama i narativima koji oblikuju percepciju javnosti. Kao karakteristiku propagandnih operacija naveo je brzo formiranje medijske slike neposredno nakon pojedinih događaja, ocenjujući da se odgovor zasnovan isključivo na činjenicama često pojavljuje prekasno da bi promenio već formirano javno mišljenje. Malić je rekao da je brzina reakcije u savremenom medijskom prostoru postala jedan od ključnih elemenata informacionog rata.
Tokom konferencije više govornika ukazalo je na značaj razvoja sopstvenih medijskih kapaciteta i potrebu za, kako su naveli, efikasnijim odgovorom na propagandne kampanje u digitalnom prostoru. Zajednička ocena učesnika bila je da se savremeni sukobi više ne vode isključivo na ratištu, već i kroz medije, društvene mreže i informacioni prostor, zbog čega kontrola narativa postaje važan deo ukupne strategije država i političkih aktera. Učesnici su istakli da je neophodno razvijati kritički odnos prema informacijama i posvetiti veću pažnju proveri činjenica pre njihovog plasiranja u javnost.
